bewoners aan het woord
In de Kijker . . . .
Ton Ten Napel (1943), een bewogen oogarts en tot 2003 werkzaam in Ziekenhuis de Heel.
Zaanse Wijken Zaandam-Zuid, 19 november 2008
“Ja, die naam Zaans Medisch Centrum krijg ik nog steeds niet goed uit mijn mond”.
Ondanks alle internationale en bestuurlijke activiteiten is hij ‘gewoon’ gebleven. “Ik ben een ambachtelijk vakman, maar ik moet ook het contact met mijn patiënten hebben. Zonder dat kan ik niets”.
Eerst wat feiten:
Hij is in het Zaanse gekomen in 1976 in De Heel samen met oogarts van Walbeek. Daarvoor medicijnen gestudeerd. De nodige uitstappen naar Amerika gemaakt om de nieuwste oogheelkundige technieken te leren kennen.
Studiebezoeken gebracht bij arts Binkhorst in Terneuzen, de eerste Nederlander die in 1960 staaroperaties met kunstlensimplantatie verrichtte. Deze operatie in de Zaanstreek geïntroduceerd. Hij kwam eerst te wonen in de Schepenlaan. Daarna sinds 1979 wonend in de Heijermansstraat, dicht bij het ziekenhuis.
De bestuurders
Ik word hartelijk onthaald door Ton en zijn vrouw Ria in een sfeervolle kamer met mooie schilderstukken aan de muur. Mijn aandacht wordt getrokken door een beeldje van vijftig centimeter hoog van vier figuren met mantels in groen brons. De titel is: ‘De bestuurders’. Het blijkt een ander aspect van Ten Napel te symboliseren.
“Ja, ik heb diverse bestuurlijke functies vervuld. Allereerst vijf jaar in het stafteam van De Heel, daarna vijf jaar in de Zaanse artsenvereniging en vervolgens vijf jaar in het NVEO. Een groep die zich onder andere sterk heeft gemaakt voor betere beloning van extramuraal werkende oogartsen.
Actief in het Wijkoverleg
Hij is een sociaal betrokken persoon die dus ook is gevraagd voor de verkeerswerkgroep en de stuurgroep Stadsvernieuwing. Beide groepen zijn van het wijkoverleg Rosmolenwijk.
Dat ik dat allemaal zo belangrijk vind (Rosmolen is mijn wijkje; ZMC is mijn ziekenhuis) komt, omdat ik zaken in een groter verband probeer te zien en graag wil voorzien in voorwaarden voor goed werken en wonen.
Wie kent hem niet, de BZ’er (Bekende Zaankanter). Dokter Ten Napel, de oogarts die altijd tijd had voor de mens achter de patiënt met zijn kwaal. Dat stemt mensen gerust. “En het gaf mij ook veel voldoening als familieleden van mijn patiënten mij dankbaar meldden dat hun verwanten weer blij en opgetogen verder konden.
Wat natuurlijk ook geholpen heeft is dat ik een echte IJmuidenaar ben: strand, zee en haven, daar houd ik van. Dat heldere en open zijn, dat is wat mij verbond met de Zaankanters. Ik zeg wat ik ervan vind. Maar dat betekent ook dat anderen mij mogen aanspreken over hun zaken. Ik weet het, dat is natuurlijk niet altijd diplomatiek.”
Nog een derde aspect van Ten Napel komt aan de orde. Zijn ondernemersgeest. “Ik ben er trots op dat ik bij de firma Jongsma in de Oostzijde een oogkliniek mee heb kunnen realiseren. Hoge kwaliteit en ruime aandacht voor de patiënt.
Ook in de sport heeft Ten Napel zijn sporen achter gelaten. Door zich te verdiepen in de oogblessures bij squashen is hij betrokken geraakt bij sportblessures, kreeg hij uitnodigingen om lezingen te houden over de gehele wereld én heeft hij een bijdrage geleverd aan een boek over oogheelkunde in de sport.
Het ging zelfs zo ver dat hij een cursus ‘oogheelkunde en duiksport’ heeft gegeven in Tobago.
Een Zaandammer vroeg hem wat hij gaat doen nu hij geen arts meer is. “Ik ga geraniums kweken en daar dan achter zitten.” Het antwoord was: ”Nou dan kun je beter hash verbouwen, dan verdien je er nog wat aan.”
