historie
In onze twee wijken zijn meer dan honderd winkels. Deze winkels zijn voor
de leefbaarheid van onze buurten van groot belang. Wij denken, dat het belangrijk
is, dat alle bewoners bekend zijn met deze
winkels. Wij zetten daarom elke maand een winkel te kaik.
Onze vaste rubrieken zijn ook te vinden op www.dezuidkanter.nl
Avan Kösem Supermarkt
Bron: Zaanse Wijken Zaandam-Zuid, 17 januari 2007
Ordentelijk
geroezemoes met een exotisch tintje: zo kan je de sfeer bij Avan Kösem
Supermarkt op de hoek van de Morgensterstraat typeren. Een bijna constante
aanvoer van verleidelijke uitheemse goederen, een alsmaar groeiende, zeer
diverse klantenkring en de energieke Yildrum Avan, die zes dagen per week
de leiding voert: op de hoek (kosem in het Turks) van Familie Avan is het
altijd gezellig druk.
Tussen de hoge stapels glanzende en kleurrijke waren is er altijd iemand bezig de pas ingekochte handel uit te stallen en op te tassen. Yildrum is er trots op dat klanten uit alle windstreken en ook steeds meer Zaandammers zijn zaak dagelijks weten te vinden en waarderen. Met de feestdagen zijn er top verkoopdagen gerealiseerd.
Twee generaties koopmannen zijn Yildrum en zijn twee broers voorgegaan. Grootvader is in het welbekende Aksaray begonnen met een groentewinkel die uitgroeide tot een groothandel met eigen expeditie.
Vader zocht naar nieuwe horizons voor hij zich uiteindelijke in Zaandam vestigde. De eerste Nederlandse zaak opende hij in 1996 in de Lineausstraat. Een tweede zaak werd geopend in 1999 op een druk punt in Poelenburg, tegenover de afslag naar Oostzaan. Toen in 2000 de zaak in Zaandam-Zuid erbij kwam, werd de Lineausstraat verkocht.
Tegenwoordig houdt vader Avan zich uitsluitend met de inkoop bezig. De grote partijen worden voor het grootste deel op de Amsterdamse Centrale Markt ingekocht, maar vertegenwoordigers van de in Duitsland gevestigde gigantische Turkse grossierderijen bezoeken ook regelmatig de Morgensterstraat.
Twee zoons beheren de zaken met assistentie van hun broer. Yildrum is van plan het beleid van zijn vader en grootvader te handhaven: zijn zoon van anderhalf jaar mag, als het zover is, in alle vrijheid zijn eigen beroep kiezen. Volgens Yildrum, die met veertien jaar naar Zaandam kwam, is dit drukke leven alleen vol te houden als je er bewust voor kiest en er echt ervan houdt.
De eerste vijf jaar groeide de zaak in de Morgensterstraat gestaag, van één naar drie panden, met een huidig bruto verkoop-oppervlakte van 350 vierkante meter. In Mei 2006 vond de grootste transformatie plaats. Na een tijdelijke sluiting en vier dagen van keihard werken heropende de zaak als volleerde zelfbedieningssupermarkt, compleet met slagerij, check-outs met pingelegenheid, koeltoonbank vol Turkse specialiteiten en een warme bakker in concessie (maker van die heerlijke Turkse pizza's, inmiddels een geliefd Hollands lunchgerecht).
Voorlopig liggen er geen verdere uitbreidingsplannen in het verschiet. Het grootste struikelblok is het vinden en houden van goed personeel, net als in zoveel zaken een veelgehoorde kreet.
Maar "een pas op de plaats" maken, betekent niet dat de graag geziene
Yildrum achterover kan gaan leunen. Het succes van de zaak vereist een dagelijkse
dosis dynamiek. Dat is aan een telg van de Familie Avan wel toevertrouwd.
Bloemenkiosk Jan Smit
Bron: Zaanse Wijken Zaandam-Zuid, 16 februari 2007
Deze maand waren wij te gast bij Bloemenkiosk Jan Smit, op zijn standplaats
H.Gerhardstraat/hoek Peperstraat.
Wie Zaandam langs de oostkant in rijdt krijgt na een paar keer zeker één
beeld in het netvlies gegrift: een bloemenkiosk zoals je ze zelden ziet, waar
zorg en kwaliteit van af stralen, tezamen met een zeer persoonlijke inslag.
Ajax-fans
Deze bloemenspecialisten houden van Ajax! Op 14 Februari 2007 zitten vader en zoons in Duitsland om de wedstrijd in Bremen bij te wonen, net zo als zij hun club minstens twee generaties lang steunen. Oprichter Jan Smit en zoon Tim, 24 jaar, zijn wel fanatieke fans maar zoeken altijd de gezonde balans: vader Jan en zijn drie zoons missen zelden een wedstrijd, maar het moet wel leuk blijven.
Hoofdzaak is bloemen en alles wat er mee te maken heeft. Kwaliteit en nog
eens kwaliteit, zo kan je het beste hun verkoopstrategie omschrijven. Naast
een dagelijkse inkoop van uitsluitend A-keuze, is het kiosk uitgerust met
een uitgekiend klimaatsysteem. Binnen blijft het altijd tussen 4 en 5 graden,
voor bloemen de ideaal temperatuur.
Dertig jaar geleden was het Sint Jan Ziekenhuis “achter” de bloemenstal.
Tim is er geboren, wat zeker gemakkelijk moet zijn geweest toentertijd. Maar
je kon ook de verkoopdrukte precies voorspellen en je bezetting en aanbod
er op afstemmen, een droom situatie voor iedere ondernemer. Volgens de tegenwoordige
maatstaven voldoet echter deze zelfde vestigingsplaats vóór
het flatgebouw, nu geheten Sint Jans Baken even zo goed: een uitstekende zichtlocatie
en prima bereikbaar. Verder zet het bedrijf moderne middelen in om de bekendheid
verder te vergroten: een mooie website met voorbeelden, contact gegevens en
bestel formulier.
Kort om, het toekomstperspectief van de tweede generatie ziet er goed uit. Tim hielp mee vanaf zijn veertiende, haalde tussen door zijn diploma's en wil niets liever dan de zaak voortzetten. De vrijheid van eigen baas zijn bevalt hem uitstekend, de verantwoordelijk neemt hij probleemloos op de koop toe.
Zaandammers van huis uit, die via Amsterdam nu woonachtig zijn in Oostzaan,
Tim gaat binnenkort zijn eigen huis betrekken. Hij werkt momenteel aan de
inrichting, maar benadrukt, "het wordt géén Ajax thema,
er zijn grenzen". Wij wensen hem veel succes!
"OOSTZIJDE TWEEWIELERS"
Bron: Zaanse Wijken, 16 maart 2007
Deze keer ga ik op bezoek bij "OOSTZIJDE TWEEWIELERS".
Deze zaak is gelegen aan de Oostzijde in de buurt van de Veeringstraat. Natuurlijk
kom ik op de ?ets. Zorgvuldig zet ik hem op slot, er worden tegenwoordig weer
veel ‘ronde benen’ gestolen en ik kan echt niet zonder. Wie wel
trouwens?
Als ik de winkel binnenstap en in de werkplaats sta, die achter de winkel
is, dan waan ik me weer even in vroegere jaren bij mijn vader thuis, als hij
mijn ?etsband stond te plakken. Met de achterkant van een vork wipte hij de
band eraf, dan in een bak met water om het lek op te sporen, plakken en met
dezelfde vorkachterkant via de binnenkant van de buitenkant, de band er weer
op. In één zwaai stond de ?ets weer op haar wielen.
Dat beeld is nog steeds nauw verweven met het huidige. Er komt nog altijd
veel handwerk bij kijken.
Albert Jonkman
De
werkplaats ziet er uit zoals een rijwielherstelplaats er uit hoort te zien.
Sinds kort is Albert Jonkman eigenaar van deze zaak. Daarvoor werkte hij al
tien jaar op deze locatie, bij Arie Simons. De familie Simons heeft vijfendertig
jaar lang deze ?etsenwinkel gehad. Op hun beurt hebben zij de zaak destijds
overgenomen van Cees Bakker bij wie Arie in dienst was.
In die tijd zat ?etsenmaker Bakker eerst nog naast de groentehal van Jan Visser
op de hoek van de Kopermolenstraat.
Nu is dus Albert Jonkman eigenaar. Jonkman werkt vanaf zijn vijftiende jaar
als ?etshersteller en kent het klappen van de zweep. Zijn winkel heeft een
groot assortiment aan ?etsen; hij verkoopt ook brommers en snor?etsen. De
laatste maanden waren erg druk voor hem.
Jonkman drijft de zaak in zijn eentje, doet daarnaast ook het gewone boekhoudwerk
en is bezig met de verbouwing van de winkel. Vooral het plaatsen van kentekenplaten
op brommers, in de laatste maanden van het vorige jaar, nam veel tijd in beslag.
De door de Rijksdienst voor wegverkeer gestelde eis, dat elke brommer in 2007
moet zijn voorzien van een framenummer, motornummer en een kentekenplaat gaf
handenvol werk. (De eigenaars van de brommers die nu nog niet zijn voorzien
van deze kenmerken, zijn verplicht dit alsnog in Amsterdam te laten doen en
zijn dan 160 euro kwijt.)
Volgens Jonkman is dit een echte buurtwinkel. Vooral door de komst van de
vele nieuwe bewoners aan de Oostzijde (als gevolg van renovatie en nieuwbouw)
zit er muziek in deze zaak. De meeste mensen hier kiezen voor de gewone stads?ets
en dan nog in de kleur zwart of antraciet.
Kinder?etsen zijn wel kleurrijk.
Op mijn vraag of hij een opvolger heeft, zegt hij: “… voorlopig
zit ik nog in de zaak, ik ben net zevenenveertig jaar geworden. Mijn zoon
van achttien werkt in de metaal, maar of hij in de zaak komt?...” Dat
is dus nog even kof?edik kijken.
Jonkman heeft ook vijftien jaar gewerkt bij Rijwielhandel van Zaane in de Westzijde. Van deze vroegere baas heeft Jonkman, naar eigen zeggen, veel steun gehad bij het opzetten van zijn eigen bedrijf. Je hoeft geen glazen bol te hebben om te zien, dat deze winkel degelijkheid en vertrouwdheid uitstraalt.
Jonkman is iemand die met twee benen stevig in deze wereld staat. Wij wensen hem veel succes toe.
U kent het adres: Oostzijde 198 in Zaandam.
KUNST IN CONSIGNATIE
Zaanse Wijken, Zaandam-Zuid 11 arpril 2007
De meeste inwoners van Zaandam zijn wel op de hoogte van de schat aan kunst
en kunstenaars die wij rijk zijn. Dit uit zich onder meer in een enorme groei
aan expositieruimtes.
Deze groei bracht Ingrid van den Akker en George Wilson op het idee van een
nieuw concept:
laagdrempelig met betaalbare kunst voor iedereen.
Oostzijde 121
Na de verbouwing van hun voormalige expositieruimte aan de Oostzijde 121
bieden Ingrid en George een scala aan kunstwerken, uiteenlopend van schilderijen
en grafisch werk tot beeldhouwkunst. De verbouwing biedt een hoop meer ruimte,
zodat er gemakkelijk grote kunstwerken kunnen worden tentoongesteld.
Ingrid en George werken op basis van consignatie. Zij ontvangen een klein
deel van de opbrengst.
Het voordeel voor de kunstenaars is hiermee dat zij kopers niet thuis hoeven
te ontvangen waardoor eventueel ruimtegebrek meteen is opgelost. Verantwoordelijk
voor de zakelijke afhandeling is compagnon Ron Sluis.
Inlijsten
Een belangrijk onderdeel van de winkel is het verzorgen van inlijstwerk.
Ingrid en George zijn geen onbekenden in het Zaanse kunstwereldje.
Ingrid, die onder andere als lid van de Stichting Tengel al diverse keren
in Noord-Holland heeft geëxposeerd, heeft de gave meegekregen van uiteenlopende
materialen bijzondere kunstwerken te creëren. Waar wij alleen een deurknop
zien, ziet Ingrid een object, of zoals zij zelf zo mooi omschrijft: “Er
wordt nog wel eens voorbij gegaan aan het belang van materiaal, waarmee uiteindelijk
voor een groot deel onze wereld is omgeven.”
George heeft zich gespecialiseerd in het vastleggen van gebouwen op en langs
de Zaan. Met gebruik van onder andere acryl, olieverf en grafische technieken
weet George op gedetailleerde wijze het Zaans erfgoed vast te leggen, waarbij
vooral het gebruik van kleuren en zijn perfectionisme opvallen.
Waar George zijn inspiratie haalt uit zijn omgeving, daar haalt Ingrid haar
inspiratie uit materialen.
Gedurende de recente verbouwing van hun huis en winkel raakte bij Ingrid en
George de inspiratie om nieuwe dingen te creëren op het tweede plan,
bovendien slokt bij beiden de vaste baan een hoop tijd op. Maar nu begint
het bij Ingrid echter behoorlijk te kriebelen. Ze heeft inmiddels al weer
een nieuw project in haar hoofd.
Verkoop via een website zien Ingrid en George niet zo zitten.
Ingrid: “Het werk komt niet goed uit op een website, je moet er om heen
kunnen lopen en van alle kanten kunnen bekijken. Je moet de kunst als het
ware kunnen voelen en via een foto op een website komt dit gevoel niet goed
over.”
Ingrid en George verkopen ook hun eigen werk, hoewel Ingrid het soms moeilijk
vindt om afscheid te nemen van haar kunst of materialen.
Op het ogenblik leggen zij zich voornamelijk toe op de verkoop, maar ze sluiten
niet uit in de toekomst nog eens een expositie te organiseren.
De winkel is geopend:
donderdag t/m zaterdag van 13.30 uur tot 17.30 uur.
Ga gerust eens kijken, het verplicht u tot niets, maar is een mooie gelegenheid
om eens kennis te maken met twee Zaanse kunstenaars.
Kappersgeslacht IJFF
Zaanse Wijken, Zaandam-Zuid 6 juni 2007
Wie kent ze niet Grard en z’n dochter Jennifer.
Half
Zaandam, maar ook van ver daarbuiten zijn klant (geweest) bij het kappersgeslacht
IJFF.
Het monumentale pand aan de Zuiddijk bij de Burcht is al sinds 1889 een kapperszaak.
Gestart door de familie Ris, begon ‘Opa IJFF’ als leerling in
1924.
Grard nam de zaak van z’n vader over in 1962. En hoewel dochter Jennifer
helemaal niet van plan was het kappersvak in te gaan (ze wilde zich als schoonheidsspecialiste
ontwikkelen) schakelde ze tijdens haar opleiding toch over naar het kappen.
Tot zover de feiten.
Met m’n schrijfblok in de hand betreed ik op maandagmorgen de sfeervolle
kapperszaak. Ik word door twee enthousiast vertellende kappers ontvangen.
Ze houden van hun vak en vooral ook van de mensen, hun klanten. ‘We
houden het echt expres klein en intiem in onze zaak. Wij hoeven niet zonodig
een trendy zaak’.
‘Je moet je lekker voelen bij ons en het gevoel hebben even te kunnen
uitrusten van de dagelijkse beslommeringen en dan gewoon even praten over
zaken die je ook belangrijk vindt’.
Het ene verhaal buitelt over het andere, de een is nog niet uitgepraat of
de ander vult alweer aan. Ik vergeet gewoon aantekeningen te maken zo raak
ik in de ban van hun verhalen.
Het zijn mensen, Grard en Jennifer, zoveel is mij wel duidelijk, die het belangrijk
vinden zich breed te oriënteren. Ze hebben over de hele wereld rondgezworven
en zich breed laten informeren over de nieuwste snufjes van het vak, maar
hun hart blijft bij het Zaanse. Hier liggen de roots, de familie en vrienden;
hier zijn we opgegroeid en hier hebben we onze zaak opgebouwd.
Veel is er wel veranderd in het vak. We zijn voor een groot deel herenkapper
en als je ziet wat er tegenwoordig kan en mag bij mannen. Een spoelinkie voor
de mannen is niet meer raar.
Er is ook meer aandacht voor het uiterlijk van mannen dan vroeger. En als
man mag je ook lekker ruiken. Dat is allemaal over komen waaien uit Duitsland.
TABAK bijvoorbeeld is een merk uit Duitsland.
Maastricht is wat dat betreft nu voor Nederland een voorbeeld van de nieuwste
trends.
Antwerpen en Kortrijk zijn de steden waar onze zuiderburen het voorbeeld geven.
Hypermodern
Ondertussen gaan wij hier gewoon lekker door in onze zaak. Je zou het niet
zeggen als je binnen stapt bij ons, maar de zaak is hypermodern: de nieuwste
stoelen, een geheel geautomatiseerd klantenbestand, geavanceerde materialen.
Toch hebben we de sfeer behouden en zijn de prijzen betaalbaar gebleven.
Ook uniek is het feit dat vader en dochter zo goed samen kunnen werken. Wat
is het geheim?
“Eigenlijk weten we dat niet”, zeggen ze beiden tegelijk. "En
ook al wisten we het, dan moet je dat soort dingen maar niet hardop zeggen,
want dan werkt het niet meer." En weer wordt er hartelijk gelachen, zoals
zo vaak tijdens ons gesprek.
Ik begrijp nu heel goed waarom het aangenaam is door vader of dochter gekapt
te worden.
